نباشی بدین گفته همداستان

گذشتند بر تو بسی همرهان

چو زان نامداران جهان شد تهی

تو تاج فزونی چرا برنهی

یکی شو بخوان نامه باستان

کزیشان جهان یکسر آباد بود

بدانگه که اندر جهان داد بود