هر دو سرمست آمدند از خمر حق

تا نمانی صفر و سرگردان چو چرخ

تا نسوزی تو ز بی مغزی چو مرخ

باد آتش می شود از امر حق

آب حلم و آتش خشم ای پسر

هم ز حق بینی چو بگشایی بصر

گر نبودی واقف از حق جان باد