آب حلم و آتش خشم ای پسر

تا نسوزی تو ز بی مغزی چو مرخ

باد آتش می شود از امر حق

هر دو سرمست آمدند از خمر حق

هم ز حق بینی چو بگشایی بصر

گر نبودی واقف از حق جان باد

فرق کی کردی میان قوم عاد