ای هوا را تازه کرده در نهان

گر ترا اشکال آید در نظر

پس تو شک داری در انشق القمر

تازه کن ایمان نی از گفت زبان

تا هوا تازه ست ایمان تازه نیست

کین هوا جز قفل آن دروازه نیست

کرده ای تاویل حرف بکر را