تا هوا تازه ست ایمان تازه نیست

پس تو شک داری در انشق القمر

تازه کن ایمان نی از گفت زبان

ای هوا را تازه کرده در نهان

کین هوا جز قفل آن دروازه نیست

کرده ای تاویل حرف بکر را

خویش را تاویل کن نه ذکر را