گفت شاهنشه کی باشد شرم دار

قصد هر دو همره آینده کرد

گفتمش ما بنده شاهنشهیم

خواجه تاشان که آن درگهیم

پیش من تو یاد هر ناکس میار

هم ترا و هم شهت را بر درم

گر تو با یارت بگردید از درم