پیش من تو یاد هر ناکس میار

گفتمش ما بنده شاهنشهیم

خواجه تاشان که آن درگهیم

گفت شاهنشه کی باشد شرم دار

هم ترا و هم شهت را بر درم

گر تو با یارت بگردید از درم

گفتمش بگذار تا بار دگر