از شهانم هیبت و ترسی نبود

این دو ضد را دید جمع اندر جگر

گفت با خود من شهان را دیده ام

پیش سلطانان مه و بگزیده ام

هیبت این مرد هوشم را ربود

رفته ام در بیشه شیر و پلنگ

روی من زیشان نگردانید رنگ