روی من زیشان نگردانید رنگ

از شهانم هیبت و ترسی نبود

هیبت این مرد هوشم را ربود

رفته ام در بیشه شیر و پلنگ

بس شدستم در مصاف و کارزار

همچو شیر آن دم که باشد کارزار

بس که خوردم بس زدم زخم گران