دست خود خایان و انگشتان گزان

گفت طوطی ارمغان بنده کو

آنچ دیدی و آنچ گفتی بازگو

گفت نه من خود پشیمانم از آن

من چرا پیغام خامی از گزاف

بردم از بی دانشی و از نشاف

گفت ای خواجه پشیمانی ز چیست