گفت ای خواجه پشیمانی ز چیست

دست خود خایان و انگشتان گزان

من چرا پیغام خامی از گزاف

بردم از بی دانشی و از نشاف

چیست آن کین خشم و غم را مقتضیست

گفت گفتم آن شکایتهای تو

با گروهی طوطیان همتای تو