همچو تیری دان که آن جست از کمان

من پشیمان گشتم این گفتن چه بود

لیک چون گفتم پشیمانی چه سود

نکته ای کان جست ناگه از زبان

وا نگردد از ره آن تیر ای پسر

بند باید کرد سیلی را ز سر

چون گذشت از سر جهانی را گرفت