وا نگردد از ره آن تیر ای پسر

لیک چون گفتم پشیمانی چه سود

نکته ای کان جست ناگه از زبان

همچو تیری دان که آن جست از کمان

بند باید کرد سیلی را ز سر

چون گذشت از سر جهانی را گرفت

گر جهان ویران کند نبود شگفت