شیر مستی کز صفت بیرون بود

شیر هجر آشفته و خون ریز شد

آنک او هشیار خود تندست و مست

چون بود چون او قدح گیرد به دست

از بسیط مرغزار افزون بود

قافیه اندیشم و دلدار من

گویدم مندیش جز دیدار من