عین ایوبی شراب و مغتسل

چشم بسته عالمی می دیدمی

ورد و ریحان بی کفی می چیدمی

مرغ آبی غرق دریای عسل

که بدو ایوب از پا تا به فرق

پاک شد از رنجها چون نور شرق

مثنوی در حجم گر بودی چو چرخ