بانگ می زد کای خدای بی نظیر

خرج کن این را و باز اینجا بیا

پیر لرزان گشت چون این را شنید

دست می خایید و بر خود می طپید

بس که از شرم آب شد بیچاره پیر

چون بسی بگریست و از حد رفت درد

چنگ را زد بر زمین و خرد کرد