بس که از شرم آب شد بیچاره پیر

پیر لرزان گشت چون این را شنید

دست می خایید و بر خود می طپید

بانگ می زد کای خدای بی نظیر

چون بسی بگریست و از حد رفت درد

چنگ را زد بر زمین و خرد کرد

گفت ای بوده حجابم از اله