گفت ای بوده حجابم از اله

بس که از شرم آب شد بیچاره پیر

چون بسی بگریست و از حد رفت درد

چنگ را زد بر زمین و خرد کرد

ای مرا تو راه زن از شاه راه

ای بخورده خون من هفتاد سال

ای ز تو رویم سیه پیش کمال