هر که او تن را پرستد جان نبرد

دردها از مرگ می آید رسول

از رسولش رو مگردان ای فضول

هر که شیرین می زید او تلخ مرد

گوسفندان را ز صحرا می کشند

آنک فربه تر مر آن را می کشند

شب گذشت و صبح آمد ای تمر