زین تحری زنانه برتر آ

گفت من آیینه ام مصقول دست

ترک و هندو در من آن بیند که هست

ای زن ار طماع می بینی مرا

آن طمع را ماند و رحمت بود

کو طمع آنجا که آن نعمت بود

امتحان کن فقر را روزی دو تو