آن طمع را ماند و رحمت بود

ترک و هندو در من آن بیند که هست

ای زن ار طماع می بینی مرا

زین تحری زنانه برتر آ

کو طمع آنجا که آن نعمت بود

امتحان کن فقر را روزی دو تو

تا به فقر اندر غنا بینی دوتو