کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 49

ای ستیره هیچ تو بر خاستی

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 46

    آسمان را مسکن افلاکیان

    #
  2. 47

    مرد سفلی دشمن بالا بود

    #
  3. 48

    مشتری هر مکان پیدا بود

    #
  4. 49

    ای ستیره هیچ تو بر خاستی

    انتخاب‌شده
  5. 50

    خویشتن را بهر کور آراستی

    #
  6. 51

    گر جهان را پر در مکنون کنم

    #
  7. 52

    روزی تو چون نباشد چون کنم

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 49 از «بخش ۱۱۷ - در بیان آنک جنبیدن هر کسی از آنجا کی ویست هر کس را از چنبره وجود خود بیند تابه کبود آفتاب را کبود نماید و سرخ سرخ نماید چون تابه ها از رنگها بیرون آید سپید شود از همه تابه های دیگر او راست گوتر باشد و امام باشد» است.