کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 52

روزی تو چون نباشد چون کنم

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 49

    ای ستیره هیچ تو بر خاستی

    #
  2. 50

    خویشتن را بهر کور آراستی

    #
  3. 51

    گر جهان را پر در مکنون کنم

    #
  4. 52

    روزی تو چون نباشد چون کنم

    انتخاب‌شده
  5. 53

    ترک جنگ و ره زنی ای زن بگو

    #
  6. 54

    ور نمی گویی به ترک من بگو

    #
  7. 55

    مر مرا چه جای جنگ نیک و بد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 52 از «بخش ۱۱۷ - در بیان آنک جنبیدن هر کسی از آنجا کی ویست هر کس را از چنبره وجود خود بیند تابه کبود آفتاب را کبود نماید و سرخ سرخ نماید چون تابه ها از رنگها بیرون آید سپید شود از همه تابه های دیگر او راست گوتر باشد و امام باشد» است.