خاک را بر سیم و زر کردیم چون

از ضمیر جان من واقف بدی

چون تو با من این چنین بودی بظن

هم ز جان بیزار گشتم هم ز تن

تو چنینی با من ای جان را سکون

تو که در جان و دلم جا می کنی

زین قدر از من تبرا می کنی