تو که در جان و دلم جا می کنی

هم ز جان بیزار گشتم هم ز تن

خاک را بر سیم و زر کردیم چون

تو چنینی با من ای جان را سکون

زین قدر از من تبرا می کنی

تو تبرا کن که هستت دستگاه

ای تبرای ترا جان عذرخواه