توبه کردم اعتراض انداختم

خوی شاهانه ترا نشناختم

پیش تو گستاخ خر در تاختم

چون ز عفو تو چراغی ساختم

می نهم پیش تو شمشیر و کفن

می کشم پیش تو گردن را بزن

از فراق تلخ می گویی سخن