می کشم پیش تو گردن را بزن

چون ز عفو تو چراغی ساختم

توبه کردم اعتراض انداختم

می نهم پیش تو شمشیر و کفن

از فراق تلخ می گویی سخن

هر چه خواهی کن ولیکن این مکن

در تو از من عذرخواهی هست سر