آنک از کبرش دلت لرزان بود

زد شراری در دل مرد وحید

آنک بنده روی خوبش بود مرد

چون بود چون بندگی آغاز کرد

چون شوی چون پیش تو گریان شود

آنک از نازش دل و جان خون بود

چونک آید در نیاز او چون بود