تو مگو که من گریزانم ز نیست

نیست را از هستها ننگی بود

نه که هست از نیستی فریاد کرد

بلک نیست آن هست را واداد کرد

بلک او از تو گریزانست بیست

ظاهرا می خواندت او سوی خود

وز درون می راندت با چوب رد