بلک او از تو گریزانست بیست

نه که هست از نیستی فریاد کرد

بلک نیست آن هست را واداد کرد

تو مگو که من گریزانم ز نیست

ظاهرا می خواندت او سوی خود

وز درون می راندت با چوب رد

نعلهای بازگونه ست ای سلیم