هست بس پر آفت و خوف و خطر

خود قوی تر می شود خمر کهن

خاصه آن خمری که باشد من لدن

پیر را بگزین که بی پیر این سفر

آن رهی که بارها تو رفته ای

بی قلاوز اندر آن آشفته ای

پس رهی را که ندیدستی تو هیچ