آن رهی که بارها تو رفته ای

خاصه آن خمری که باشد من لدن

پیر را بگزین که بی پیر این سفر

هست بس پر آفت و خوف و خطر

بی قلاوز اندر آن آشفته ای

پس رهی را که ندیدستی تو هیچ

هین مرو تنها ز رهبر سر مپیچ