هین مرو تنها ز رهبر سر مپیچ

آن رهی که بارها تو رفته ای

بی قلاوز اندر آن آشفته ای

پس رهی را که ندیدستی تو هیچ

گر نباشد سایه او بر تو گول

پس ترا سرگشته دارد بانگ غول

غولت از ره افکند اندر گزند