پس جهانی را چرا بر هم زدی

گر ز روی صورتش می نگروی

غره شیران ازو می نشنوی

گر نبودی نوح را از حق یدی

صد هزاران شیر بود او در تنی

او چو آتش بود و عالم خرمنی

چونک خرمن پاس عشر او نداشت