بینی از گند تو گیرد آن کسی

باش تا که من شوم از تو جهان

گرم دارانت ترا گوری کنند

طعمه ماران و مورانت کنند

کو به پیش تو همی مردی بسی

پرتو روحست نطق و چشم و گوش

پرتو آتش بود در آب جوش