کین چه شکرست او مگر با ما بدست

پیش آن رنجور شد آن نیک مرد

گفت چونی گفت مردم گفت شکر

شد ازین رنجور پر آزار و نکر

کر قیاسی کرد و آن کژ آمدست

بعد از آن گفتش چه خوردی گفت زهر

گفت نوشت باد افزون گشت قهر