بعد از آن گفتش چه خوردی گفت زهر

شد ازین رنجور پر آزار و نکر

کین چه شکرست او مگر با ما بدست

کر قیاسی کرد و آن کژ آمدست

گفت نوشت باد افزون گشت قهر

بعد از آن گفت از طبیبان کیست او

که همی آید به چاره پیش تو