خار خار دو فرشته هم نهشت

بی امان تو امانی خود کجاست

این همی گفتند و دلشان می طپید

بد کجا آید ز ما نعم العبید

تا که تخم خویش بینی را نکشت

پس همی گفتند کای ارکانیان

بی خبر از پاکی روحانیان