پس همی گفتند کای ارکانیان

بد کجا آید ز ما نعم العبید

خار خار دو فرشته هم نهشت

تا که تخم خویش بینی را نکشت

بی خبر از پاکی روحانیان

ما برین گردون تتقها می تنیم

بر زمین آییم و شادروان زنیم