ور تو دست اندر مناصب می زنی

زهره نه تا دفع گوید یا جواب

خویش را بین چون همی لرزی ز بیم

مر عدم را نیز لرزان دان مقیم

هم ز ترس است آن که جانی می کنی

هرچه جز عشق خدای احسنست

گر شکرخواریست آن جان کندنست