هم ز ترس است آن که جانی می کنی

خویش را بین چون همی لرزی ز بیم

مر عدم را نیز لرزان دان مقیم

ور تو دست اندر مناصب می زنی

هرچه جز عشق خدای احسنست

گر شکرخواریست آن جان کندنست

چیست جان کندن سوی مرگ آمدن