در خزان چون دید او یار خلاف

از بهاری صد هزار انوار یافت

آن درختی کو شود با یار جفت

از هوای خوش ز سر تا پا شکفت

در کشید او رو و سر زیر لحاف

گفت یار بد بلا آشفتنست

چونک او آمد طریقم خفتنست