کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 152

ورنه خود خندید بر من زشت رو

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 149

    خاک درگاهت دلم را می فریفت

    #
  2. 150

    خاک بر وی کو ز خاکت می شکیفت

    #
  3. 151

    گفتم ار خوبم پذیرم این ازو

    #
  4. 152

    ورنه خود خندید بر من زشت رو

    انتخاب‌شده
  5. 153

    چاره آن باشد که خود را بنگرم

    #
  6. 154

    ورنه او خندد مرا من کی خرم

    #
  7. 155

    او جمیلست و محب للجمال

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 152 از «بخش ۱ - سر آغاز» است.