چشم باز ار تاسه گیرد مر ترا

نور چشم از نور روزن کی شکفت

تاسه تو جذب نور چشم بود

تا بپیوندد به نور روز زود

دانک چشم دل ببستی بر گشا

آن تقاضای دو چشم دل شناس

کو همی جوید ضیای بی قیاس