گفت آبش ده ولیکن شیر گرم

جنس تو مهمانم آمد صد هزار

جمله راضی رفته اند از پیش ما

هست مهمان جان ما و خویش ما

گفت لا حول از توم بگرفت شرم

گفت اندر جو تو کمتر کاه کن

گفت لا حول این سخن کوتاه کن