نگهبان او من بسم بی گمان

رخ شمع چرخ روان سوی کیست

وگر سوی درگاه خوانمش باز

بجویم سخن تا چه دارد به راز

همی بنگرم تا چه گردد زمان

چو زو کژیی آشکارا شود

که با چاره دل بی مدارا شود