کشته از ره جمله شب بی علف

که چنین بادا جزای دشمنان

آن خر مسکین میان خاک و سنگ

کژ شده پالان دریده پالهنگ

گاه در جان کندن و گه در تلف

خر همه شب ذکر می کرد ای اله

جو رها کردم کم از یک مشت کاه