گاه در جان کندن و گه در تلف

آن خر مسکین میان خاک و سنگ

کژ شده پالان دریده پالهنگ

کشته از ره جمله شب بی علف

خر همه شب ذکر می کرد ای اله

جو رها کردم کم از یک مشت کاه

با زبان حال می گفت ای شیوخ