آنچ آن خر دید از رنج و عذاب

جو رها کردم کم از یک مشت کاه

با زبان حال می گفت ای شیوخ

رحمتی که سوختم زین خام شوخ

مرغ خاکی بیند اندر سیل آب

بس به پهلو گشت آن شب تا سحر

آن خر بیچاره از جوع البقر