گر گلست اندیشه تو گلشنی

کی دم باطل قرین حق شود

ای برادر تو همان اندیشه ای

ما بقی تو استخوان و ریشه ای

ور بود خاری تو هیمه گلخنی

گر گلابی بر سر جیبت زنند

ور تو چون بولی برونت افکنند